anan-appsAvan Apps ارسال پیام

تفاوت REST API و WebSocket چیست؟ مقایسه کاربردها، مزایا و معایب

در این مقاله به بررسی تفاوت REST API و WebSocket، نحوه عملکرد، مزایا، معایب و کاربردهای هرکدام در توسعه وب و نرم‌افزار می‌پردازیم.

تفاوت REST API و WebSocket چیست؟ مقایسه کاربردها، مزایا و معایب
AVAN / INSIGHTS
THE DIGITAL PERSPECTIVE
EXPLORE. LEARN. CREATE. AVAN APPS MAGAZINE
“

REST API و WebSocket دو رویکرد متفاوت برای ارتباط میان کلاینت و سرور هستند؛ انتخاب درست آن‌ها نقش مهمی در عملکرد و آینده نرم‌افزارهای دیجیتال دارد.

در فرایند توسعه وب‌سایت‌ها و نرم‌افزارهای تحت وب، ارتباط میان کلاینت و سرور یکی از مهم‌ترین بخش‌های معماری سیستم محسوب می‌شود. انتخاب روش مناسب برای تبادل اطلاعات می‌تواند بر سرعت پاسخ‌گویی، مصرف منابع سرور، تجربه کاربران و قابلیت توسعه نرم‌افزار تأثیر مستقیم بگذارد.

REST API و WebSocket دو روش پرکاربرد برای برقراری ارتباط میان بخش‌های مختلف یک نرم‌افزار هستند. هرکدام از این فناوری‌ها شیوه متفاوتی برای انتقال اطلاعات دارند و در شرایط مشخصی عملکرد بهتری ارائه می‌دهند. اما تفاوت REST API و WebSocket چیست؟ کدام‌یک برای توسعه وب مناسب‌تر است و چه زمانی باید از هرکدام استفاده کرد؟

در این مقاله از آوان اپس، نحوه عملکرد، مزایا، معایب و کاربردهای REST API و WebSocket را بررسی می‌کنیم تا بتوانید متناسب با نیاز پروژه خود، انتخاب دقیق‌تری داشته باشید.

مقایسه REST API و WebSocket | وبلاگ آوان اپس

REST API چیست؟

REST مخفف عبارت Representational State Transfer است و به مجموعه‌ای از اصول معماری برای طراحی سرویس‌های نرم‌افزاری گفته می‌شود. REST API رابطی است که امکان تبادل اطلاعات میان کلاینت و سرور را با استفاده از این اصول فراهم می‌کند.

در اغلب پیاده‌سازی‌های REST، ارتباط از طریق پروتکل HTTP یا HTTPS انجام می‌شود. کلاینت برای دریافت یا تغییر اطلاعات، درخواستی به سرور ارسال می‌کند و سرور پس از پردازش درخواست، پاسخ مناسب را برمی‌گرداند.

برای مثال، تصور کنید یک وب‌سایت فروشگاهی دارید و کاربر وارد صفحه محصولات می‌شود. مرورگر برای دریافت اطلاعات محصولات، درخواستی به سرور ارسال می‌کند. سرور اطلاعات موردنیاز را پردازش کرده و معمولاً در قالب JSON به مرورگر برمی‌گرداند.

REST API چگونه کار می‌کند؟

در REST API، ارتباط معمولاً بر اساس مدل Request-Response یا درخواست و پاسخ انجام می‌شود.

مراحل این فرایند به شکل زیر است:

  1. کلاینت یک درخواست HTTP به آدرس مشخصی از سرور ارسال می‌کند.
  2. سرور درخواست را دریافت و پردازش می‌کند.
  3. در صورت نیاز، اطلاعات از پایگاه داده دریافت یا در آن ذخیره می‌شوند.
  4. سرور نتیجه عملیات را در قالب یک پاسخ HTTP به کلاینت ارسال می‌کند.
  5. کلاینت پاسخ دریافتی را پردازش و نمایش می‌دهد.

یکی از ویژگی‌های مهم REST، Stateless بودن آن است. یعنی سرور نباید وضعیت نشست کلاینت را بین درخواست‌های مستقل، به‌عنوان بخشی از وضعیت REST نگهداری کند. اطلاعات احراز هویت و زمینه موردنیاز هر درخواست معمولاً باید همراه همان درخواست ارسال شود.

متدهای پرکاربرد در REST API

REST API معمولاً از متدهای استاندارد HTTP برای انجام عملیات روی منابع استفاده می‌کند.

متدکاربرد
GETدریافت اطلاعات
POSTایجاد منبع یا ارسال اطلاعات
PUTجایگزینی کامل یک منبع
PATCHبه‌روزرسانی بخشی از اطلاعات
DELETEحذف منبع

برای مثال، در یک سیستم مدیریت کاربران می‌توان از GET برای دریافت فهرست کاربران، POST برای ایجاد کاربر جدید و DELETE برای حذف یک کاربر استفاده کرد.

مزایای REST API

  • ساختار ساده و قابل فهم برای توسعه‌دهندگان
  • سازگاری گسترده با زبان‌های برنامه‌نویسی مختلف
  • امکان استفاده از ابزارهای استاندارد HTTP
  • قابلیت بهره‌گیری از کش HTTP در شرایط مناسب
  • مناسب برای توسعه سرویس‌های مستقل و قابل گسترش
  • پشتیبانی گسترده در مرورگرها، اپلیکیشن‌های موبایل و سیستم‌های سازمانی

معایب REST API

REST API با وجود کاربرد گسترده، برای تمام سناریوها بهترین انتخاب نیست.

  • برای دریافت تغییرات لحظه‌ای معمولاً به درخواست‌های مکرر یا روش‌های تکمیلی نیاز دارد.
  • در صورت استفاده از Polling، ممکن است درخواست‌های غیرضروری زیادی به سرور ارسال شود.
  • برای ارتباطات دائمی و دوطرفه، به‌تنهایی راهکار مناسبی نیست.
  • در برنامه‌هایی که به تبادل پیوسته اطلاعات نیاز دارند، درخواست و پاسخ‌های متوالی می‌توانند سربار بیشتری ایجاد کنند.
مقایسه REST API و WebSocket | وبلاگ آوان اپس

WebSocket چیست؟

WebSocket یک پروتکل ارتباطی است که امکان ایجاد یک ارتباط دوطرفه و پایدار میان کلاینت و سرور را فراهم می‌کند.

برخلاف مدل معمول REST API که در آن کلاینت درخواست ارسال می‌کند و منتظر پاسخ سرور می‌ماند، در WebSocket پس از برقراری اتصال، هر دو طرف می‌توانند در هر زمان پیام ارسال کنند.

این ویژگی باعث می‌شود WebSocket برای نرم‌افزارهایی که به تبادل اطلاعات لحظه‌ای نیاز دارند، گزینه مناسبی باشد.

برای مثال، در یک پیام‌رسان آنلاین، لازم نیست مرورگر کاربر به‌صورت مداوم از سرور سؤال کند که آیا پیام جدیدی دریافت شده است یا خیر. با استفاده از WebSocket، سرور می‌تواند به‌محض دریافت پیام جدید، آن را از طریق اتصال فعال برای کاربر ارسال کند.

WebSocket چگونه کار می‌کند؟

برقراری ارتباط WebSocket معمولاً با یک فرایند اولیه Handshake آغاز می‌شود.

مراحل کلی این ارتباط عبارت‌اند از:

  1. کلاینت درخواست برقراری ارتباط WebSocket را به سرور ارسال می‌کند.
  2. سرور درخواست را بررسی می‌کند و در صورت پذیرش، اتصال را برقرار می‌کند.
  3. یک کانال ارتباطی پایدار میان کلاینت و سرور ایجاد می‌شود.
  4. هر دو طرف می‌توانند بدون ارسال درخواست HTTP جدید برای هر پیام، اطلاعات را منتقل کنند.
  5. اتصال تا زمانی که یکی از طرفین آن را ببندد یا ارتباط قطع شود، فعال باقی می‌ماند.

آدرس‌های WebSocket معمولاً با دو ساختار زیر مشخص می‌شوند:

  • ws:// برای ارتباط بدون رمزنگاری
  • wss:// برای ارتباط رمزنگاری‌شده با TLS

در پروژه‌های واقعی که اطلاعات کاربران منتقل می‌شود، استفاده از WSS اهمیت زیادی دارد.

مزایای WebSocket

  • امکان ارتباط دوطرفه میان کلاینت و سرور
  • ارسال اطلاعات بدون نیاز به درخواست جدید برای هر پیام
  • مناسب برای انتقال داده‌های لحظه‌ای
  • کاهش نیاز به Polling در سناریوهای بلادرنگ
  • مناسب برای پیام‌رسان‌ها، داشبوردهای زنده و بازی‌های آنلاین
  • امکان ارسال رویداد از سمت سرور به کلاینت

معایب WebSocket

WebSocket نیز محدودیت‌هایی دارد که باید هنگام طراحی معماری نرم‌افزار در نظر گرفته شوند.

  • مدیریت اتصال‌های طولانی‌مدت به منابع سرور نیاز دارد.
  • پیاده‌سازی سیستم‌های Reconnect و مدیریت قطع ارتباط ضروری است.
  • مقیاس‌پذیری آن در سیستم‌های پرترافیک پیچیدگی بیشتری دارد.
  • مدیریت احراز هویت، مجوز دسترسی و امنیت پیام‌ها نیازمند طراحی دقیق است.
  • مدیریت پیام‌های پرتعداد و کنترل فشار ورودی و خروجی اهمیت زیادی دارد.

تفاوت REST API و WebSocket چیست؟

اصلی‌ترین تفاوت REST API و WebSocket در مدل ارتباطی آن‌ها است.

REST API معمولاً بر اساس مدل درخواست و پاسخ کار می‌کند؛ درحالی‌که WebSocket یک ارتباط دوطرفه و پایدار ایجاد می‌کند که در آن سرور نیز می‌تواند بدون انتظار برای درخواست جدید، اطلاعات را به کلاینت ارسال کند.

جدول زیر تفاوت‌های مهم این دو روش را نشان می‌دهد:

ویژگیREST APIWebSocket
مدل ارتباطیدرخواست و پاسخدوطرفه
نوع ارتباطمعمولاً درخواست‌های مستقلاتصال پایدار
ارسال پیام از سروردر پاسخ به درخواستدر هر زمان
ارتباط بلادرنگبا روش‌های تکمیلیپشتیبانی مستقیم
مدیریت اتصالساده‌ترپیچیده‌تر
مصرف منابعمتناسب با درخواست‌هاوابسته به اتصال‌های فعال و پیام‌ها
کش HTTPامکان‌پذیرپشتیبانی استاندارد HTTP Cache ندارد
کاربرد اصلیدریافت و مدیریت اطلاعاتتبادل اطلاعات لحظه‌ای

نکته مهم این است که REST به معنی ایجاد یک اتصال TCP کاملاً جدید برای هر درخواست نیست. HTTP می‌تواند از اتصال‌های ماندگار و قابلیت‌هایی مانند Keep-Alive استفاده کند. تفاوت اصلی در مدل تعامل و نحوه ارسال پیام‌ها است، نه صرفاً تعداد اتصال‌های شبکه.

REST API بهتر است یا WebSocket؟

پاسخ این سؤال به نوع نرم‌افزار، میزان تبادل اطلاعات و نیازهای کاربران بستگی دارد. هیچ‌کدام از این فناوری‌ها در تمام شرایط بهتر از دیگری نیستند.

اگر نرم‌افزار شما بیشتر برای دریافت، ثبت، ویرایش و حذف اطلاعات طراحی شده است، REST API معمولاً انتخاب ساده‌تر و مناسبی خواهد بود.

اما اگر کاربران باید اطلاعات را بدون تأخیر قابل‌توجه و به‌صورت پیوسته دریافت کنند، WebSocket می‌تواند انتخاب بهتری باشد.

چه زمانی از REST API استفاده کنیم؟

REST API برای بسیاری از بخش‌های معمول یک وب‌سایت یا نرم‌افزار تحت وب مناسب است.

برخی از کاربردهای آن عبارت‌اند از:

  • دریافت اطلاعات محصولات در فروشگاه اینترنتی
  • ثبت سفارش و مدیریت پرداخت‌ها
  • ورود و ثبت‌نام کاربران
  • دریافت اطلاعات پروفایل
  • مدیریت اطلاعات کاربران در پنل‌های سازمانی
  • ارتباط میان اپلیکیشن موبایل و سرور
  • ایجاد، ویرایش و حذف اطلاعات در پایگاه داده

برای مثال، زمانی که کاربر وارد صفحه مشخصات یک محصول می‌شود، نیازی نیست یک اتصال دائمی برای دریافت اطلاعات آن محصول برقرار باشد. یک درخواست REST می‌تواند اطلاعات موردنیاز را دریافت کند.

چه زمانی از WebSocket استفاده کنیم؟

WebSocket برای قابلیت‌هایی مناسب است که در آن‌ها تبادل اطلاعات باید به‌صورت پیوسته یا لحظه‌ای انجام شود.

برخی از کاربردهای رایج آن عبارت‌اند از:

  • پیام‌رسان‌ها و چت آنلاین
  • سیستم‌های اعلان لحظه‌ای
  • داشبوردهای مدیریتی با اطلاعات زنده
  • نمایش وضعیت آنلاین کاربران
  • بازی‌های آنلاین چندنفره
  • سیستم‌های مانیتورینگ تجهیزات و سرورها
  • ابزارهای همکاری آنلاین و ویرایش هم‌زمان اطلاعات

برای مثال، در یک داشبورد مانیتورینگ سرور، مدیر سیستم باید بتواند تغییرات وضعیت CPU، حافظه و ترافیک شبکه را به‌صورت لحظه‌ای مشاهده کند. WebSocket می‌تواند اطلاعات جدید را بدون نیاز به درخواست‌های مکرر از سمت مرورگر ارسال کند.

آیا می‌توان از REST API و WebSocket به‌صورت هم‌زمان استفاده کرد؟ | وبلاگ آوان اپس

آیا می‌توان از REST API و WebSocket به‌صورت هم‌زمان استفاده کرد؟

بله. در بسیاری از نرم‌افزارهای حرفه‌ای، استفاده ترکیبی از REST API و WebSocket راهکار مناسبی است.

این دو فناوری قرار نیست همیشه جایگزین یکدیگر باشند. گاهی ترکیب آن‌ها باعث می‌شود هر بخش از نرم‌افزار از روش ارتباطی مناسب خود استفاده کند.

برای مثال، تصور کنید یک سامانه پشتیبانی آنلاین طراحی کرده‌اید.

در چنین سیستمی می‌توانید از REST API برای موارد زیر استفاده کنید:

  • ثبت‌نام و ورود کاربران
  • دریافت فهرست گفتگوها
  • بارگذاری تاریخچه پیام‌ها
  • مدیریت اطلاعات پروفایل
  • ثبت و مدیریت درخواست‌های پشتیبانی

در مقابل، WebSocket می‌تواند برای این قابلیت‌ها استفاده شود:

  • ارسال و دریافت پیام‌های جدید
  • نمایش وضعیت آنلاین کاربران
  • اطلاع‌رسانی لحظه‌ای درباره دریافت پیام
  • نمایش تغییر وضعیت گفتگوها

در این معماری، REST API مسئول عملیات معمول و مدیریت منابع است و WebSocket وظیفه انتقال رویدادها و پیام‌های لحظه‌ای را بر عهده دارد.

این ترکیب به توسعه‌دهندگان کمک می‌کند بدون پیچیده کردن تمام بخش‌های سیستم، قابلیت‌های بلادرنگ را به نرم‌افزار اضافه کنند.

مثال ساده از ارتباط REST API و WebSocket در توسعه وب

برای درک بهتر تفاوت این دو روش، فرض کنید در حال توسعه یک پنل مدیریتی هستید که اطلاعات سفارش‌ها را نمایش می‌دهد.

در روش REST API، مرورگر برای دریافت سفارش‌ها یک درخواست ارسال می‌کند:

fetch('/api/orders')
    .then(response => response.json())
    .then(data => {
        console.log(data);
    });

در این مثال، مرورگر اطلاعات سفارش‌ها را از سرور دریافت می‌کند.

اما اگر بخواهید هنگام ثبت سفارش جدید، اطلاعات بدون نیاز به درخواست مجدد در پنل نمایش داده شوند، می‌توانید از WebSocket استفاده کنید:

const socket = new WebSocket('wss://example.com/ws');

socket.addEventListener('open', () => {
    console.log('WebSocket connected');
});

socket.addEventListener('message', (event) => {
    const order = JSON.parse(event.data);

    console.log('New order:', order);
});

socket.addEventListener('close', () => {
    console.log('WebSocket disconnected');
});

در این مثال، پس از برقراری ارتباط، سرور می‌تواند رویداد مربوط به سفارش جدید را برای مرورگر ارسال کند.

توجه داشته باشید که این کد یک نمونه ساده سمت مرورگر است و برای اجرای واقعی به سرور WebSocket، احراز هویت، مدیریت خطا و سازوکار اتصال مجدد نیاز دارید.

نکات مهم در انتخاب بین REST API و WebSocket

قبل از انتخاب روش ارتباطی در یک پروژه نرم‌افزاری، بهتر است چند عامل مهم را بررسی کنید:

۱. نوع اطلاعات و نحوه تبادل آن‌ها

اگر اطلاعات فقط در زمان درخواست کاربر موردنیاز هستند، REST API معمولاً انتخاب مناسبی است. اگر تغییرات باید به‌محض وقوع به کاربران منتقل شوند، WebSocket را بررسی کنید.

۲. تعداد کاربران هم‌زمان

در پروژه‌هایی با کاربران هم‌زمان زیاد، باید ظرفیت سرور، تعداد اتصال‌های فعال و روش توزیع پیام‌ها را در نظر بگیرید.

۳. پیچیدگی معماری نرم‌افزار

WebSocket به مدیریت اتصال، قطع و وصل مجدد، احراز هویت و کنترل پیام‌ها نیاز دارد. بنابراین استفاده از آن در بخش‌هایی که به ارتباط لحظه‌ای احتیاج ندارند، ممکن است پیچیدگی غیرضروری ایجاد کند.

۴. امنیت ارتباطات

در REST API و WebSocket باید احراز هویت، مجوز دسترسی، اعتبارسنجی داده‌ها و محافظت از اطلاعات کاربران به‌درستی پیاده‌سازی شوند. استفاده از HTTPS و WSS نیز برای ارتباطات رمزنگاری‌شده اهمیت دارد.

۵. قابلیت توسعه در آینده

معماری نرم‌افزار باید به شکلی طراحی شود که با افزایش کاربران و حجم اطلاعات، امکان توسعه و بهینه‌سازی آن وجود داشته باشد.

جمع‌بندی: REST API یا WebSocket؛ کدام انتخاب بهتری است؟

REST API و WebSocket هر دو از روش‌های مهم ارتباط میان کلاینت و سرور هستند، اما برای نیازهای متفاوتی طراحی شده‌اند.

REST API برای عملیات معمول نرم‌افزار، مدیریت منابع، دریافت اطلاعات و ارتباطات مبتنی بر درخواست و پاسخ گزینه‌ای مناسب است. در مقابل، WebSocket برای پیام‌رسانی، اعلان‌ها، داشبوردهای زنده و سیستم‌هایی که به ارتباط دوطرفه و بلادرنگ نیاز دارند، کاربرد بیشتری دارد.

در بسیاری از پروژه‌های حرفه‌ای، بهترین تصمیم استفاده ترکیبی از این دو فناوری است؛ به‌طوری‌که REST API عملیات اصلی نرم‌افزار را مدیریت کند و WebSocket وظیفه انتقال اطلاعات لحظه‌ای را بر عهده داشته باشد.

در نهایت، انتخاب معماری مناسب باید بر اساس نیاز واقعی پروژه، تعداد کاربران، نوع داده‌ها و زیرساخت فنی انجام شود.

در آوان اپس (Avan Apps)، طراحی معماری و توسعه نرم‌افزارهای تحت وب با توجه به نیازهای هر پروژه اهمیت ویژه‌ای دارد. انتخاب فناوری مناسب از همان مراحل ابتدایی توسعه می‌تواند به ایجاد نرم‌افزاری پایدار، قابل توسعه و متناسب با نیاز کاربران کمک کند.

سوالات متداول

آیا WebSocket جایگزین REST API است؟

خیر. WebSocket و REST API مدل‌های ارتباطی متفاوتی دارند. REST برای درخواست و دریافت اطلاعات و WebSocket برای ارتباط دوطرفه و بلادرنگ مناسب است. این دو فناوری می‌توانند در یک پروژه به‌صورت هم‌زمان استفاده شوند.

آیا WebSocket سریع‌تر از REST API است؟

در سناریوهای ارسال پیوسته اطلاعات، WebSocket معمولاً سربار کمتری برای هر پیام دارد؛ زیرا پس از برقراری اتصال، برای هر پیام نیازی به ارسال یک درخواست HTTP مستقل نیست. بااین‌حال، سرعت واقعی به شبکه، سرور، حجم داده‌ها و نحوه پیاده‌سازی بستگی دارد.

آیا REST API از اطلاعات لحظه‌ای پشتیبانی می‌کند؟

REST به‌صورت معمول مدل درخواست و پاسخ دارد. برای دریافت تغییرات می‌توان از Polling یا Long Polling استفاده کرد و در برخی شرایط نیز فناوری‌هایی مانند Server-Sent Events مناسب هستند.

آیا WebSocket برای اپلیکیشن موبایل مناسب است؟

بله. اپلیکیشن‌های موبایل می‌توانند از WebSocket برای پیام‌رسانی، دریافت اعلان‌های لحظه‌ای و تبادل اطلاعات زنده استفاده کنند. البته مدیریت اتصال در شرایط تغییر شبکه و رفتن برنامه به پس‌زمینه اهمیت زیادی دارد.

تفاوت WebSocket و HTTP چیست؟

HTTP یک پروتکل درخواست و پاسخ برای تبادل اطلاعات است؛ درحالی‌که WebSocket امکان ایجاد یک کانال ارتباطی دوطرفه و پایدار را فراهم می‌کند. WebSocket معمولاً با یک Handshake اولیه روی HTTP آغاز می‌شود و سپس ارتباط در قالب پروتکل WebSocket ادامه پیدا می‌کند.

منابع و مستندات تکمیلی